سه‌شنبه، تیر ۳۰، ۱۳۸۸

چراغی سوزان

دیگر به ناحیت ری، به قصران به دروازه ای بالا، هر شب چراغی سوزان بود. چون نزدیک روند، هیچ چیزی نبینند.

به نقل از متن عجایب‌نامه‌ای متعلق به قرن هفتم از کتاب عجایب ایرانی، پرویز براتی، نشر افکار، چاپ اول، 1388

قصران: نام جایی‌ست خوش آب و هوا در حدود ری (لغت‌نامه‌ی دهخدا)

۱ نظر:

Sohail S. گفت...

من یک بار تکه ی اوج یک متن جالب را از آن جدا کردم و در جایی نوشتم، کاملا بی اثر شده بود.

شاید این قطعه هم از همین نوع باشد.
؟