دوشنبه، اسفند ۲۸، ۱۳۸۵

آخرین نوشته ی سال 85

آخرین نوشته ی سال 84 رو یادتون هست؟
امیدها و آرزوها همان ها هستند؟ بله! همان ها هستند؛ اينکه سال جدید، سال بهتری برای همه یمان باشد (فکر کنم براي من بود). اينکه در سال جديد کمتر غصه بخوریم و بیشتر بخندیم. اميدي که آخر سال قبل به آزادي گنجي داشتم، به بار نشست. پس چرا امسال همان اميد را درباره ي باطبي و همه ديگراني که به ناحق دربندند، بويژه آذربايجاني هاي وطنم، نداشته باشم.
به جمع دوستان وبلاگيم پريسا، فروغ، رضا، سعيد و کاوه هم اضافه شده اند و خوشبختانه همه ي دوستان قبلي هنوز مي نويسند‌ و سر مي زنند. همه سالي پر از خير و برکت داشته باشيد؛ بله چه اشکالي دارد؟ خير و برکت و سلامتي؛ هرکس اعتقاد دارد، حتما دعايي هم بکند.

اين عکس زيبا رو هم آرش عاشوري نيا گرفته و من از سايتش، کسوف، برداشتم.

۶ نظر:

اون مهدی گفت...

سلام. زود تعطیل می کنی رفیق :) چند روزیه دارم فکر می کنم سال 86 چه سالی اعلام می شه ؟ جز خدای متعال کسی نمونده. مگر این که بخواهیم پس رفت کنیم.به فکر اسم ستادش هم هستم. البته اگه کلمه ی جلاله هم مصرف بشه دیگه واسه بعدش.... دعا می کنیم اللهم عجل لولیک الفرج
سال خوبی داشته باشی

roodgoli گفت...

ostad farsim hamin alan rikht be ham .
sale por kheyro khoshi baraye har se taye shoma va khanevadeh hatoon arezoo mikonam. omidvaram arezoo shaki nashe.
va be haghe saheb al zaman khoda be manam aghlo shoeur bede elahi

علی فتح‌اللهی گفت...
این نظر توسط نویسنده حذف شده است.
علی فتح‌اللهی گفت...

ناصر جان سال نو مبارک. امیدوارم تو مریم سال خوبی در کنار هم داشته باشید

کاوه اویسی گفت...

سلام ناصر جان!خوشحالم که امید واری هنوز پس برای تو مریم سالی خوب آرزو مندم!ولی به قول گفتنی سگ سال به از سگ(سال)ها!

علی دهقانيان گفت...

سلام
نمیدونم چه عذاب وجدانی هست که از گفتن کلمه "خیر و برکت" به دوستای من دست میده. بابا راحت باش حرف دلتو بزن میترسم از اون وری بیفتیم پایین. من فکر میکنم این هم یه نوع انفعاله.
ضمنا انتخاب عکست عالی بود .