یکشنبه، اردیبهشت ۲۹، ۱۳۸۷


رضا می گه من همیشه عشق اعتراف دارم؛ ظاهرا بیراه هم نمی گه!
چهارشنبه ی گذشته، استادیوم آزادی، بازی ماقبل آخر پرسپولیس.

۴ نظر:

علی فتح‌اللهی گفت...

ناصر ایول من با این همه عشق فوتبالم هیچ وقت ورزشگاه آزادی نرفته بودم

Sohail Siadatnejad گفت...

nemidoonam hala man eshghe footbal daram ya na, vali manchester migan khoob timie !

Sohail Siadatnejad گفت...

bebakhshid hich rabti nadasht! vali kheili bahale akset. chizaye marboot be khodet kam mizari tooye blog! good luck

ناصر گفت...

علی جان، خودم هم فکر نمی کردم یه روزی کارم به اینجا بکشه ولی خیلی حال کردم اون روزی! بخصوص که پرسپولیس چهار تا گل هم زد.
سهیل جان، متاسفانه برعکس اکثر پرسپولیسی ها منچستری نیستم (آرسنال رو بیشتر دوست دارم) ولی فکر کنم باید واقع بین باشم و طی یک تغییر کاملا منطقی طرفدار دوآتیشه ی منچستر بشم. لامصب باخت تو کارش نیست. راستی باید منچستر کلی شلوغ پلوغ شده باشه روز فینال باشگاه های اروپا.
در مورد چیزهای مربوط به خودم کاملا حق با توئه. محمد هم همین رو می گفت اون روزی. نمی دونم چم شده. این روزها چیزهای زیادی هم به ذهنم می رسه؛ باید همون ها رو بنویسم.
به هر حال مرسی